بخند و شاد باش،آنقدر رسم مهربانی کمرنگ شده،گریه هم بکنی کسی حالت را نمی پرسد،چه برسد به اینکه بغض های خفه شده ی سینه ات،حالت چشمانت را بر هم زند،بخند و با خنده هایت،گل لبخند بر لب های دوستانت بنشان،همان دوستانی که نامهربانی می کنند،حرفهایشان نیشدار است،هنوز هم دوستی ها معنا دارد،معنایش نامهربانیست...

+ شعر نوشت 1 : خوبی به کس آن نیست به امید تلافی / خوبی به کسی کن که به کار تو نیاید

+ شعر نوشت 2 : بر حذر باش از این طائفه پیمان شکنند / میهمانان سر سفره نمکدان شکنند / وقت افطار به مهر تو کمر می بندند / خوش که خوردند به نان و نمکت می خندند